müptela


müptela
sf., Ar. mubtelā
1) Kötü alışkanlıklara düşkün, meraklı

Kumara müptela.

2) Tutulmuş

Vereme müptela.

3) Âşık, vurgun
Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • müptelâ — (A.) [ ﻼﺘﺒﻡ ] uğramış, tutulmuş, yakalanmış. ♦ müptelâ olmak tutulmak, yakalanmak, uğramak …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • MÜPTELA — (Bak: Mübtel …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • müptela olmak — alışmak, düşkün olmak, tutulmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dûçâr — (F.) [ رﺎچد ] uğramış, yakalanmış, maruz kalmış. ♦ dûçâr etmek uğratmak, müptela etmek. ♦ dûçâr olmak uğramak, müptela olmak …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • düşmek — e, er 1) Yer çekiminin etkisiyle boşlukta, yukarıdan aşağıya inmek Havada uçan kuş vurulmuş gibi birdenbire sokağa düşüyor. R. N. Güntekin 2) den Durduğu, bulunduğu, tutunduğu yerden ayrılarak veya dayanağını, dengesini yitirerek yukarıdan… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kaçkın — is. 1) Bir yerden veya bir işten kaçmış kimse Doktor kaçkını nice manyaklar içinde, narsist kompleksine müptela olanlar sandığınızdan çoktur. H. Taner 2) İnsanlardan uzak duran, insan içine çıkmak istemeyen kimse Birleşik Sözler dayak kaçkını… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • giriftâr — (F.) [ رﺎﺘﻓﺮﮔ ] yakalanmış, tutulmuş, müptela …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • zede — (F.) [ ﻩدز ] 1. vurmuş, dövmüş. 2. vurulmuş, dövülmüş. 3. uğramış, müptela olmuş …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • ese galmak — musallat olmak müptela olmak …   Beypazari ağzindan sözcükler