muacciz


muacciz
sf., esk., Ar. muˁacciz
1) Sıkıntı veren, taciz eden, bıktıran, usandıran

Bu buhran tatsız, münasebetsiz, muacciz bir buhrandı.

- Ö. Seyfettin
2) Yapışkan, sırnaşık, ukala (kimse)

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • MUACCİZ — Sıkıcı. Bıktırıcı. Usandırıcı. Taciz edici. Rahatsız eden. Yapışkan. Sırnaşık …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük