mahkeme


mahkeme
is., huk., Ar. maḥkeme
1) Bir yargıçtan veya bazen savcı ve yargıçlardan oluşan bir kurulun, yargı görevini yerine getirdikleri yer, yargı yeri, yargıevi
2) Duruşma

Mahkeme tam yedi yıl sürdü.

Birleşik Sözler
Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.