ilkel

ilkel
sf.
1) İlk durumunda kalmış olan, gelişmesinin başında bulunan, iptidai, primitif

İran'da ve Afganistan'da bu aşiretleri idare edenlerin ilkel planda kalmış menfaatleri var.

- Ç. Altan
2) Sanatta yalın bir nitelik gösteren, yapmacıksız olan, primitif
3) is. Özellikle XIV-XV. yüzyıllarda İtalyan ressamlarına, Orta Çağ sonlarında Avrupa ressamlarına verilen ad
4) mec. Eğitimsiz, kültürsüz, görgüsüz
5) fel. Zaman bakımından en eski olan, iptidai, primitif
Birleşik Sözler

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Игры ⚽ Нужно сделать НИР?

Look at other dictionaries:

  • ilkel memeliler — is., ç., hay. b. Bazı sınıflandırmalara göre memeliler sınıfının tek delikliler ile soyu tükenmiş olan bazı ilkel yapılı memelileri içine alan bir alt sınıfı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İLKEL — (Bak: İbtidâi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • ilkel toplum — is., top. b. Yazılı kültürü bulunmayan, sanayileşmemiş, şehirleşmemiş tarım toplumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • MEVADD-I İBTİDÂİYE — İlkel maddeler, ham maddeler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • canlıcılık — is., ğı, fel. 1) Olup bitenin, ruhlar alanının gizli güçleri tarafından yönetildiğine inanan ilkel anlayış, animizm 2) Bağımsız bir ruhsal varlığın insanda ve doğa nesnelerinde yerleşik olduğuna inanan ilkel dinî görüş 3) Tek ve aynı ruhun fikrî… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çakaralmaz — is. 1) Basit, ilkel çakmak 2) Basit, ilkel tabanca 3) sf. Kalitesiz Nasıl oldu bilmem eğilip yakarken çakaralmaz çakmak kıvılcım çıkardı. B. Felek 4) sf., argo İşe yaramayacak durumda olan, bozuk …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ilkelce — sf. 1) İlkel 2) zf. İlkel bir biçimde …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ilkelleşmek — nsz 1) İlkel bir durum almak 2) İlkel bir duruma gelmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • toplum — is., top. b. 1) Aynı toprak parçası üzerinde bir arada yaşayan ve temel çıkarlarını sağlamak için iş birliği yapan insanların tümü, cemiyet İlkel toplum. 2) Topluluk Birleşik Sözler toplum bilimci toplum bilimi toplum dışı toplum dışılama to …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ağ mantarlar — is., ç., bit. b. İnsan ve hayvanlarda hastalığa yol açan ve birçok türü içine alan ilkel bitkiler topluluğu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”